Stapelgek op scenografie

Wie de voorbije dertig jaar een museum binnenwandelde in Vlaanderen, liep grote kans door het werk van Pièce Montée. Ontheemd en For Evermore in het In Flanders Fields Museum. Van Eyck. Een optische revolutie in het MSK Gent, met de gerestaureerde panelen van het Lam Gods. Sabena. Reizen in stijl in het Atomium. Tentoonstellingen voor het Van Gogh Museum in Amsterdam. En wie ooit naar Blokken of Idool keek, keek naar hun decor.

Rik Jacques begon ermee in 1995. Vandaag werkt de studio in Gentbrugge als een open huis: per project de juiste mensen rond de tafel, ervaren scenografen naast jong talent, concept, ontwerp en productie in dezelfde handen. Dat zie je. Hun tentoonstellingen vertellen een verhaal nog voor je het eerste bordje gelezen hebt.

Bovenaan hun website staat een hartje, met ernaast een rij woorden die elkaar afwisselen. Scenografie, geschiedenis, televisie, wetenschap, architectuur. En daartussen, zonder verpinken: frietjes en koffie. Meer moet je niet weten over een studio om er graag mee te werken.

Pièce Montée leverde het ontwerp zelf aan, en dat was er eentje met karakter. Bovenaan staan de projecten gestapeld zoals een echte pièce montée: één tegel, dan drie, dan vijf. Daaronder loopt het werk verder in vijf kolommen. Geen foto’s in het raster, enkel titels en opdrachtgevers. Het beeld verschijnt pas als je over een tegel gaat.

Mooi op papier. Wij mochten het bakken.

Een taart ziet er eenvoudig uit tot je er zelf een moet bouwen. Onder de piramide staan meer dan negentig projecten in vijf kolommen, en die kolommen moeten rij per rij netjes uitlijnen. Geen gaten, geen tegel die half uitsteekt. De truc: elke tegel is klein of groot, en een grote tegel is precies twee kleine plus de tussenruimte. Zo sluit elke rij, hoeveel projecten er ook bijkomen.

Voegt de studio een project toe in het CMS, dan schuift de rest mee. Niemand moet met tegels zitten puzzelen. Behalve wij, één keer, grondig.

Ga over een tegel en het project komt tevoorschijn, in een foto met ronde hoeken die precies in de tegel valt. De rest van de pagina blijft rustig. Onderaan filter je op tentoonstelling, vaste opstelling, televisie, educatie of interieur. Op een gsm stapelt de piramide zich tot één kolom: dezelfde tegels, dezelfde volgorde, maar dan in schijfjes.

Een scenograaf kiest geen kleur, hij kiest een palet. De site dus ook. Bij elk bezoek krijg je er een van zes: lichtblauw, zalm, citroen, lila, munt of gebroken wit. Achtergrond en tegels wisselen mee. Wie twee keer langskomt, krijgt dus niet twee keer hetzelfde gebak.

Achter elke tegel zit een projectpagina: titel, opdrachtgever, plaats en jaar, de rollen als labels, een tekstvak in de kleur van het moment en een raster met grote foto’s. Onderaan staan gelijkaardige projecten, zodat je van het Lam Gods zo doorwandelt naar het volgende museum.

Alles in het Nederlands en het Engels, en alles beheert de studio zelf in Kirby. Wij bouwden het decor, zij zetten de stukken erin.

Het klikte, ook buiten hun eigen website. In het Nationaal Tabaksmuseum bouwden we de webapp achter de QR-codes van het toeristisch onthaal van Wervik. Samen met Pièce Montée en Little Harry maakten we voor De Kust de fietsapp Expeditie Testerep, door een eiland dat er niet meer is. En in de loop der jaren werkten we mee aan toepassingen voor onder meer het In Flanders Fields Museum, BELvue, de Hallepoort, het Red Star Line Museum, het Museum Plantin-Moretus, Amsab, Bokrijk en het Van Gogh Museum.

Zij bedenken werelden waar je in wil rondlopen. Wij zorgen dat de techniek braaf achter het decor blijft staan. Taakverdeling zoals het hoort.