Eén stoverij, vijf talen
Brasserie 't Vosken staat sinds 1908 op het Sint-Baafsplein in Gent, met de kathedraal als buur en het terras als uithangbord. Wij ontwierpen en bouwden de website, en tekenden de gedrukte kaart erbij. Het hart van de site is de menukaart: 88 gerechten in vijf talen, met de veertien Europese allergenen in kleur bij elk gerecht. De zaak vult één rij in, de site doet de rest.
Bekijk tvosken.be
't Vosken staat sinds 1908 op het Sint-Baafsplein: eerst een hotel, daarna een brasserie. Sinds 1988 houden Alain Schwartz en Christine Geirnaert de zaak draaiende. Op de kaart staat wat je er verwacht — stoverij, waterzooi, konijn op grootmoeders wijze — en het terras ligt midden op het plein, tussen de kathedraal, het Belfort en NTGent.
Een zaak waar Gentenaars en toeristen door elkaar zitten, heeft een website nodig die beide aankan. Wij ontwierpen en bouwden er een. En omdat een brasserie ook iets nodig heeft om op tafel te leggen, tekenden we de gedrukte kaart erbij.
Eén rij, vijf namen
De kaart is geen pdf en geen lange tekstpagina, maar een lijst in het CMS. Twaalf categorieën, van broodjes tot desserts, samen 88 gerechten. Elk gerecht is één rij, en in die rij staan de naam in het Nederlands, Frans, Engels, Duits en Spaans naast elkaar, plus de prijs, een schakelaar Seizoen en de allergenen.
Verandert de prijs van de stoverij, dan wijzigt dat op één plek. Niet vijf keer, in vijf taalversies, met altijd die ene die blijft hangen. Komt er ooit een zesde taal bij, dan verschijnt het extra naamveld vanzelf in dezelfde rij.
In een vertaling toont het paneel de kaart niet. Daar staat een kadertje: de kaart beheer je in het Nederlands. Zonder dat zou iemand in de Franse versie beginnen typen, en dan heb je twee kaarten die traag uit elkaar groeien. Is een gerecht nog niet vertaald, dan verschijnt de Nederlandse naam. Liever een naam die je niet meteen begrijpt dan een lege regel.
Veertien bolletjes, dertien in gebruik
Naast elk gerecht staat een rij gekleurde bolletjes: de veertien allergenen uit de Europese verordening 1169/2011. Elk allergeen heeft een eigen kleur, een eigen icoontje en een naam in de vijf talen. De zaak vinkt per gerecht aan wat erin zit, en dat is het hele werk.
Onderaan elke categorie staat een legende met alleen de allergenen die op die pagina echt voorkomen. Bij de specialiteiten zijn dat er tien, bij de visgerechten zeven. Geen rij van veertien iconen waarvan de helft niet van toepassing is. Daaronder blijft de nuchtere zin staan dat de samenstelling kan wijzigen en dat je het gerust mag vragen — die zin beheert de zaak zelf.
Van de veertien allergenen staan er dertien ergens aangevinkt. Soja komt in geen enkel gerecht voor. Ook dat is informatie.
Dezelfde kaart, andere taal
Zet de Nederlandse en de Engelse visgerechten naast elkaar en je ziet hoe weinig er verschilt: dezelfde volgorde, dezelfde prijzen, dezelfde bolletjes. Alleen de namen wisselen, en Tomaal garnaal — het enige gerecht dat op Seizoen staat — meldt zich in het Engels als Seasonal.
Bij de overstap naar dit model verhuisden 372 gerechtnamen mee en werden 48 dode taalkopieën van de kaart leeggemaakt. In september 2026 kreeg de Spaanse versie de juiste taalcode — es in plaats van sp — met een omleiding voor wie nog een oude link heeft. Van dat alles ziet een bezoeker niets, en dat is precies de bedoeling. Meertalig is trouwens zelden een kunstje: bij Tranzistor ging het om Grieks naast Engels, met een alfabet dat de helft van de bezoekers niet leest.
En dan nog op tafel
De gedrukte kaart is een drieluik met de vos op de cover en dezelfde opbouw als online: categorieën, prijzen, gekleurde bolletjes en onderaan een legende, daar met de namen in het Nederlands en het Engels. Dat drukwerk was er eerst: het dateert van september 2025, de bolletjes op de site kwamen een jaar later. Het scherm volgde het papier.
Papier en scherm delen trouwens meer dan hun kleuren: de kaart op tafel komt uit dezelfde gegevens als de kaart op het scherm. Daar hebben wij op kantoor een eigen hulpstukje voor. Verandert er een prijs, dan volgt het drukwerk mee, zonder dat iemand kolommen zit over te typen.
En op de gedrukte kaart staat een QR-code, in dezelfde stijl als de rest: scan hem aan tafel en je staat op de site, waar altijd de meest recente versie klaarstaat.
Tafel vrij?
Reserveren gebeurt via het contactformulier, met een schakelaar Ik wil reserveren die datum, uur en aantal personen opvraagt. De mail vertrekt naar het restaurant met de gast als antwoordadres, zodat bevestigen één klik is. Voor een tafel binnen de 24 uur vraagt de zaak om te bellen: bij een volle zaal is een telefoon nog altijd sneller dan een inbox.
In september 2026 ging de site naar Kirby 5, met een grote kuis: oude scripts vervangen, ongebruikte code buiten, instellingen strenger gezet. En we hebben ook deze projectpagina rechtgezet, want die beweerde sinds vorig jaar dat de site vier talen spreekt. Het zijn er vijf. De schoenmaker heeft even naar zijn eigen schoenen gekeken.
Verwant werk
Ander werk dat hierbij aansluit.
Succes in kaart gebracht (deel 2)
Webapp →