Getekend op stramien

FM Studio werkt vanuit de Kievitlaan in Gent: Francesca De Fonseca, architect, en Margaux Lisabeth, interieurarchitect. Samen goed voor meer dan veertig jaar ervaring, van woningen tot kantoren, van fundering tot decoratie. Hun projecten dragen geen poëtische namen maar dossiernummers: G01, G06, G52, T.SOPHARMA.

De vraag voor hun website was even zakelijk: het werk moest te zien zijn, zij moesten er zelf projecten aan kunnen toevoegen, en de rest mocht weg. Ontwerp en bouw lagen bij ons. Geen visieverklaring, geen slider met slogans, geen nieuwsrubriek die na drie maanden stilvalt.

Een plan begint bij een stramien, en deze site ook. Wij legden er één maat onder — een twaalfde van de schermbreedte — en tekenden de rest daarop. Elk vlak, elke marge, elke foto is daar een veelvoud van. Zevenennegentig keer komt ze terug in de definitieve CSS. De vlakken op de pagina staan dus niet in pixels, maar in twaalfden.

Het gevolg is dat de pagina schaalt zoals een tekening die je uitvergroot: op een breed scherm wordt alles groter in dezelfde verhouding, niet leger. Wie liever in pixels denkt, moet even slikken. Wie plannen tekent, knikt.

In een categorie staan alleen beelden. Geen titels, geen jaartallen, geen filters. Het raster werkt met twee breedtes, vier eenheden en vijf, in een vaste volgorde: klein, groot, groot, klein, en dan opnieuw. Elke rij is zo de spiegel van de vorige, terwijl de randen links en rechts wel netjes blijven staan.

Vandaag hangen er dertig projecten in: dertien in Architecture, dertien in Interior, vier in Landscape. Sommige staan in meer dan één categorie, want een project met een tuin en een interieur is nu eenmaal drie keer hetzelfde gebouw.

Een projectpagina is een galerij, en die galerij is een lijst rijen. Per rij kiest de studio uit twee mogelijkheden: één liggend beeld, of twee staande naast elkaar. Meer smaken zijn er niet, en dat is precies de bedoeling. Liggend meet tien eenheden, staand vier en een half, met één eenheid ertussen. Alles is vijf hoog. Wat je ook kiest, de rij sluit.

Geen kolommenkiezer, geen versleepbare blokken, geen kans om het raster te breken tussen twee werfbezoeken door. Vrijheid is prettig; een galerij die altijd klopt, is prettiger.

Elke projectpagina heeft dezelfde opbouw: de titel, een banner over de volle breedte, een staand beeld naast een gekleurd tekstblok dat twee eenheden over de banner omhoog schuift, en daaronder de galerij. Twee ronde pijlen wandelen je door de categorie, van project naar project.

De kleur van dat tekstblok komt van de categorie, niet van de pagina. Krijgt Interior morgen een andere kleur, dan volgen alle interieurprojecten mee. Staat de kleur te donker voor zwarte tekst, dan is er één schakelaar die de tekst licht zet.

In het beheer ziet een project eruit als een fiche: rasterbeeld, banner, intro, beeld naast tekst, en de galerij als een tabel waarin elke rij zijn type kiest. Ernaast hangt de beeldbibliotheek van die pagina. Bij de categorie horen een kleurkiezer en die schakelaar voor lichte tekst. Verder is er een tabblad voor SEO, en in de site-instellingen beheert FM Studio zelf het menu, de footer en de cookiemelding.

Alles wat je op de site ziet staan, kan de studio dus zelf aanpassen. Wij moeten er alleen aan te pas komen als er iets bij gebouwd moet worden. Bij een portfolio is dat zelden het geval, en dat is een compliment aan het raster.

Toeval of niet: we bouwen graag voor mensen die zelf met maten werken. Voor scenografiestudio Pièce Montée stapelden we een homepage als een taart, voor Footnote Gallery een site waarin het werk de hoofdrol speelt en de rest voetnoot is, en voor tuinarchitect Livingreen een bomenteller. Heb je zelf een raster in je hoofd: wij rekenen het graag na.